จังหวัดลำพูน 

จังหวัดลำพูน เป็นจังหวัดที่มีขนาดเล็กที่สุดในภาคเหนือ เคยเป็นที่ตั้งของนครหริภุญชัย เดิมชื่อเมืองหริภุญไชย เป็นเมืองโบราณ มีอายุประมาณ 1,343 ปี ตามพงศาวดาร การสร้างเมืองหริภุญไชย โดยฤๅษีเมืองนี้ขึ้น ในพื้นที่ระหว่างแม่น้ำสองสาย คือ แม่น้ำกวงและแม่น้ำปิง เมื่อมาสร้างเสร็จได้เชิญราชธิดากษัตริย์เมืองละโว้พระนาม “จามเทวี” มาเป็นปฐมกษัตริย์ปกครองเมืองสืบราชวงศ์กษัตริย์ต่อมา จนกระทั่งเสียการปกครองให้แก่พญามังราย ผู้รวบรวมแว่นแคว้นทางเหนือเข้าเป็นอาณาจักรล้านนา

สัญลักษณ์ประจำจังหวัด x

คำขวัญประจำจังหวัด : พระธาตุเด่น พระรอดขลัง ลำไยดัง กระเทียมดี ประเพณีงาม จามเทวีศรีหริภุญไชย 

ต้นไม้ประจำจังหวัด : ต้นจามจุรี (Samanea saman)

ดอกไม้ประจำจังหวัด : ดอกทองกวาว (Butea monosperma)

สัตว์น้ำประจำจังหวัด : อึ่งปากขวดหรืออึ่งเพ้า (Glyphoglossus molossus)

อาณาเขต 

ลำพูนมีพื้นที่ติดกับจังหวัดอื่น ๆ 3 จังหวัด ดังนี้

* ทิศเหนือ จรดอำเภอสารภี และอำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ 

* ทิศตะวันออก จรดอำเภอห้างฉัตร อำเภอสบปราบ และอำเภอเสริมงาม จังหวัดลำปาง 

* ทิศใต้ จรดอำเภอเถิน จังหวัดลำปาง และอำเภอสามเงา จังหวัดตาก 

* ทิศตะวันตก จรดอำเภอฮอด อำเภอจอมทอง อำเภอหางดง และอำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ 

ที่ตั้ง 

จังหวัดลำพูน ตั้งอยู่ทางภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานคร ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 (สายเอเซีย) เป็นระยะทาง 689 กิโลเมตร ตามทางหลวงแผ่นดินสายพหลโยธิน เป็นระยะทาง 724 กิโลเมตร และตามทางรถไฟ 729 กิโลเมตร ตั้งอยู่ระหว่างเส้นรุ้งที่ 18 องศาเหนือ และเส้นแวงที่ 99 องศาตะวันออก อยู่ห่างจากจังหวัดเชียงใหม่เพียง 22 ก.ม.

จังหวัดลำพูนมีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 4,505.882 ตร.กม. หรือประมาณ 2,815,675 ไร่ หรือคิดเป็นร้อยละ 4.85 ของพื้นที่ ภาคเหนือตอนบน บริเวณที่กว้างที่สุดประมาณ 43 กม. และยาวจากเหนือจดใต้ 136 กม.

หน่วยการปกครอง 

จังหวัดลำพูนแบ่งการปกครองแบ่งออกเป็น 8 อำเภอ 51 ตำบล 520 หมู่บ้าน ดังนี้

          1. อำเภอเมืองลำพูน

           2. อำเภอแม่ทา 

          3. อำเภอบ้านโฮ่ง  

          4. อำเภอลี้  

          5. อำเภอทุ่งหัวช้าง  

          6. อำเภอป่าซาง  

          7. อำเภอบ้านธิ

          8. อำเภอเวียงหนองล่อง

ประชากรในจังหวัด  

          สีส้ม      หมายถึง    จำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน

          สีเขียว    หมายถึง   จำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน

อันดับ
(ปีล่าสุด)

อำเภอ 

พ.ศ. 2557[3] 

พ.ศ. 2556[4] 

พ.ศ. 2555[5] 

พ.ศ. 2554[6] 

พ.ศ. 2553[7] 

พ.ศ. 2552[8] 

พ.ศ. 2551[9]

1

เมืองลำพูน

144,730

144,406

143,810

143,280

143,064

142,780

142,682

2

ลี้

69,393

69,151

68,824

68,291

68,195

67,942

67,714

3

ป่าซาง

55,827

55,983

56,214

56,475

56,853

57,124

57,586

4

บ้านโฮ่ง

40,965

41,170

41,412

41,506

41,705

41,902

42,097

5

แม่ทา

39,306

39,415

39,404

39,511

39,714

39,923

39,966

6

ทุ่งหัวช้าง

20,020

19,899

19,747

19,600

19,522

19,421

19,323

7

เวียงหนองล่อง

17,810

17,830

17,861

17,932

18,126

18,170

18,256

8

บ้านธิ

17,417

17,414

17,401

17,357

17,381

17,431

17,501

รวม

405,468

405,268

404,673

403,952

404,560

404,693

405,125

การเมือง

ในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา จังหวัดลำพูน แบ่งเขตการเลือกตั้งเป็น 2 เขต โดยมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 2 คน และสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 1 คน ในส่วนของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ระดับจังหวัด และเทศบาลเมือง ได้แก่

นิรันดร์ ด่านไพบูลย์ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน

ประภัสร์ ภู่เจริญ นายกเทศมนตรีเมืองลำพูน

เชื้อชาติและภาษา

ภาษายองเป็นภาษาที่ใช้กันแพร่หลายในจังหวัดลำพูน คนในจังหวัดลำพูนมักจะพูดสำเนียงเมืองยอง เพราะชาวลำพูนส่วนใหญ่สืบเชื้อสายมาจากไทลื้อในรัฐฉานประเทศพม่าและสิบสองปันนาประเทศจีน จึงมีสำเนียงที่เป็นเอกลักษณ์โดดเด่นแตกต่างจากคำเมืองของภาคเหนือ


               ดาวนโหลด     https://th.wikipedia.org/wiki/